۱۱/۰۲/۱۳۸۸

نگاهی به فیلم آوتار

در متولوژی هند، اواتار قالب یا شکل‌هایی است که خدایان به هنگام پایین آمدن به سطح زمین از آن‌ها استفاده می‌کنند. خدایان هند به هنگام استفاده از این اشکال _ و یا به گفته‌ی دیگر ماده _ رخساره‌ی واقعی خود را از دست نمی‌دادند و ظاهر نهایی آن‌ها به شکل نیمه انسان، نیمه حیوان _ یا هر ماده‌ی دیگری _ در می‌آمد.

جیمز کامرون برای آخرین اثر خود که جنب و جوش و غوغای بسیاری در جامعه‌ی هنری آمریکا (هالیوود) به وجود آورد،‌ به متولوژی متوسل شده است. وی سناریوی فیلم را در سال ١٩٩۵ به پایان رساند و سال‌های طولانی در تدارک ساختن این فیلم بود. جلوه‌های ویژه و گرافیک‌های کامپیوتری فیلم در لس‌آنجلس، نیوزیلند، خلیج مکزیک و انگلستان انجام شده است.

۱۰/۱۸/۱۳۸۸

...!

(١)

"باران"! که می‌بارد
تو زندگی را بر من تلخ می‌کنی
و این یعنی زمین از تشنگی می‌میرد.

(٢)
کلمه‌ها در دهانم می‌پوسند
وقتی سکوت پیشه می‌کنی.

(٣)
دیوارها را خراب نکن
بگذار چیزی برای سایه بماند.

(۴)
دستم را بگیر
بیا با هم بسوزیم
حالا که زمین گر گرفته است.

(5)
سرفه هایت
دودمانم را به باد خواهد داد
عاقبت.
_ بگذار این را فقط تو بفهمی! _

(6)
یک ربع مانده به صبح
بیرون هنوز برف می بارد
آیا واقعا فردا روز دیگری است؟

(7)
دهانم بوی گریه می‌دهد
وقتی در تنهایی به خواب می‌روم.

(8)
می خواهم نفس بکشم
آسمان را باز بگذار
برای یک شب هم که شده...

Newer Posts Older Posts